Książka

Tajemnica Altery. Szmaragdowa Dolina Maja Meren

A gdyby zwykłe lustro okazało się portalem do zupełnie innego świata? Jak w drugiej części „Alicji w Krainie Czarów”? tak jak wtedy, tak i tutaj zaczynam już trochę podejrzliwie patrzeć na lustra. Nigdy nie wiadomo, czy za którymś nie czai się elf, jednorożec albo coś, czego zdecydowanie nie chciałabym spotkać. Trochę spoiler. Przed Wami „Tajemnica Altery. Szmaragdowa Dolina” Mai Meren, czyli historia, w której zwyczajny chłopak, szkoła, koledzy i codzienne problemy nagle ustępują miejsca magicznej krainie, tajemnicom i przygodzie. Aleks nie jest typowym bohaterem fantasy. Nie ma supermocy, magicznego miecza ani miny człowieka, który od rana wie, że wieczorem uratuje świat. Jest zwyczajnym chłopakiem z własnymi kompleksami, a szkolni koledzy potrafią skutecznie przypominać mu o tym, co w sobie najbardziej chciałby zmienić. Wszystko zmienia się, kiedy Aleks poznaje tajemniczą Nemetti. Chce jej pomóc, a chwilę później… LUSTRO! I nagle zamiast normalnego świata mamy Alterę. A tam? Elfy, chochliki, jednorożce, magiczne miejsca, tajemnice, niebezpieczeństwa i Maldok, czyli osobnik, którego zdecydowanie nie zapraszałabym na kawę. Aleks zostaje wciągnięty w wydarzenia, które są zdecydowanie większe od niego. Nie zamienia się jednak nagle w niezniszczalnego superbohatera. Nadal się boi, ma wątpliwości i nie zawsze wie, co zrobić. Mimo to próbuje pomagać innym i stawia czoła temu, co go przeraża. Właśnie tutaj kryje się jeden z najważniejszych przekazów tej historii-nie trzeba być idealnym, największym ani najsilniejszym, żeby zrobić coś naprawdę ważnego. Cudze komentarze nie mówią nam, ile jesteśmy warci, a odwaga nie oznacza braku strachu. Czasem wygląda po prostu tak: „Boję się, ale spróbuję”. Podoba mi się również to, że książka pokazuje znaczenie przyjaźni, zaufania i stawania po stronie drugiej osoby, a wszystko dostajemy w formie przygody, a nie nudnego wykładu. Mamy magiczny świat, fantastyczne stworzenia, tajemnice i sporo niebezpieczeństw, więc młody czytelnik raczej nie będzie narzekał na brak akcji. Nie ukrywam, że chciałabym mieć swojego sobowtóra, który zastępuje mnie, kiedy robię totalnie coś innego. :D Książka ma około 380 stron, ale czyta się ją naprawdę szybko. Wydaje mi się, że to przez te akcje, jakie czekają na was. Mam lat tyle, ile mam, ale w środku jestem dzieckiem. Bo ja też chcę spotkać elfy. Ja też chcę móc przenieść się do ich świata. No, może nie chcę, tak jak Aleks, być wysmarowana śmierdzącym czymś, ale całą resztę przyjmuję z otwartymi rękami. „Tajemnica Altery. Szmaragdowa Dolina” polecam szczególnie młodym fanom fantasy, którzy lubią magiczne światy, niezwykłe stworzenia i bohaterów, z którymi można się utożsamić. Bądźmy szczerzy, bo dorośli też znajdą tutaj coś dla siebie. To lekka i pełna przygód historia, która potrafi rozbawić, zaciekawić, a przy okazji przypomnieć, że każdy z nas ma w sobie więcej siły, niż czasami mu się wydaje. A ja po tej książce mam tylko jedno pytanie: czy naprawdę powinnam jeszcze ufać swojemu lustrze? , Bo jeśli pewnego dnia zniknę, proszę mnie najpierw szukać w Alterze. Tylko koniecznie z przekąskami!