Żółć Łukasz Gamrot

Książka

Przeczytałem tą książkę z dużą dozą dystansu. To znaczy bardziej podszedłem do niej w taki sposób, bo z debiutantami nigdy nie wiadomo, a jeszcze ta książka miała zbyt dobrą promocję, co jest zawsze podejrzane w przypadku no name'ów. I powiesz szczerze, że zostałem zaskoczony tak poza jakąkolwiek skalą. Wydaje mi się, że same wiersze nie są niczym nowatorskim, tak jak język poetycki. Gdzieś już widziałem, gdzieś czytałem podobne rzeczy. Natomiast w całości, jako kompozycja z ilustracjami i jako spójna wizja treściowo książka robi bardzo dziwne rzeczy z głową. Uważam, że nie można tych wierszy odczytywać osobno. To jest całość - spójna; jeden wielki, nieuczesany tekst, który wchodzi w głowę i zaczyna się ruszać w żołądku jak zwierzęta z tych wierszy. Niesamowite. Szczerze polecam, bo uważam, że to jest jakaś nowa jakość w polskiej poezji.

Przeczytałem tą książkę z dużą dozą dystansu. To znaczy bardziej podszedłem do niej w taki sposób, bo z debiutantami nigdy nie wiadomo, a jeszcze ta książka miała zbyt dobrą promocję, co jest zawsze podejrzane w przypadku no name'ów. I powiesz szczerze, że zostałem zaskoczony tak poza jakąkolwiek skalą. Wydaje mi się, że same wiersze nie są niczym nowatorskim, tak jak język poetycki. Gdzieś już widziałem, gdzieś czytałem podobne rzeczy. Natomiast w całości, jako kompozycja z ilustracjami i jako spójna wizja treściowo książka robi bardzo dziwne rzeczy z głową. Uważam, że nie można tych wierszy odczytywać osobno. To jest całość - spójna; jeden wielki, nieuczesany tekst, który wchodzi w głowę i zaczyna się ruszać w żołądku jak zwierzęta z tych wierszy. Niesamowite. Szczerze polecam, bo uważam, że to jest jakaś nowa jakość w polskiej poezji.