Jeszcze nie powiedziałam ostatniego słowa Mona Andris

Książka

Książka, która sprawiła, że miałam ochotę krzyczeć na cały świat: „JESZCZE NIE POWIEDZIAŁAM OSTATNIEGO SŁOWA!” Wiecie, ile jest historii o kobietach po czterdziestce, które mają dość odstawiania siebie na dalszy plan? Ta jest inna. Jest prawdziwa. I momentami aż za bardzo znajoma. Poznajcie Elkę – czterdziestolatkę, która swoje marzenia odłożyła dawno temu na później, a każdy jej dzień jest identyczny jak poprzedni. Życie podporządkowane innym, rutyna gasząca wewnętrzny ogień… aż do momentu, gdy coś w niej pęka. I wiecie co? To nie jest historia o wielkiej rewolucji. To opowieść o tym, że czasem wystarczy jeden impuls, jedna decyzja, by znów poczuć, że ma się prawo do szczęścia na własnych zasadach. Elka jest tak autentyczna, że momentami łapałam się na tym, że widzę w niej siebie (i pewnie Wy też). A Mona Andris z niezwykłą wrażliwością i humorem prowadzi nas przez jej emocjonalną drogę. Jest wzruszenie, jest śmiech, jest ta wewnętrzna walka, którą znamy aż za dobrze. I choć to powieść obyczajowa, ma w sobie tyle psychologicznej głębi, że czyta się ją z zapartym tchem. Styl autorki wciąga od pierwszej strony. Naturalnie brzmiące dialogi i dynamiczna narracja sprawiają, że lekturę pochłania się w jeden wieczór. Autorka unika zbędnych przestojów, a styl jest lekki i przystępny. Czujecie ten klimat, gdy książka sama się czyta? To jest właśnie ten przypadek. Dla kogo jest ta książka? Dla każdej kobiety, która choć raz w życiu pomyślała: „Czy na zmiany jest już za późno?”. Dla tych, które potrzebują przypomnienia, że zawsze jest dobry moment, by zawalczyć o siebie. Dla fanek literatury obyczajowej z charakterem, gdzie humor przeplata się z życiową prawdą. To nie jest książka dla kogoś, kto szuka wartkiej akcji thrillera. To książka dla kogoś, kto szuka głosu, który doda mu odwagi. Moja ocena: 8/10 Odejmuję jeden punkt za to, że czasem miałam ochotę potrząsnąć Elką i krzyknąć: „No już, rusz się!” Ale może właśnie o to chodzi? BRUNETTE BOOKS