Książka

One nadal krzyczą Klaudia Muniak

Przede wszystkim „One nadal krzyczą” podejmuje bardzo ważny i trudny temat, jakim jest wciąż obecne uprzedmiotowienie kobiet przez mężczyzn. Może się to wydawać nierealne, ale patriarchat nadal można dostrzec w wielu polskich domach. To problem, który pozostaje aktualny również w 2026 roku, czego dowodzą statystyki i cytaty przytoczone przez autorkę w posłowiu. To jednak zaledwie wierzchołek góry lodowej, który jasno pokazuje, że nie jest to problem, który mamy już za sobą. Właśnie dlatego one nadal krzyczą, a samo podjęcie tego tematu i zwrócenie na niego uwagi stanowi największy atut powieści. Wiem, że autorka słynie z thrillerów medycznych i tu również nie zabraknie pojedynczych wstawek z informacjami medycznymi, lecz są wyłącznie tłem dla całej historii. Moim największym problemem z powieścią Klaudii było niejednoznaczne ukierunkowanie gatunkowe. Z jednej strony, jako thriller, trochę brakuje jej budowanego napięcia i zwrotów akcji. Od początku możemy się domyślić, jak zakończy się ta historia i w jakim kierunku będzie zmierzać. Gdyby powieść została poprowadzona w pełni jako dramat obyczajowy, myślę, że mógłbym czerpać z niej jeszcze więcej? W tym wypadku było po prostu poprawnie, ale czułem, że drzemie w niej potencjał na coś, co dotknęłoby mnie znacznie mocniej, gdyby przybrało jednolitą formę. Pewną trudność sprawiała mi również wulgarność pojawiająca się w dialogach. Oczywiście miała ona na celu oddanie charakteru przedstawionej grupy społecznej, jednak momentami zwyczajnie mnie to gryzło. Całość oceniam niejednoznacznie. Dostrzegam plusy, jak i minusy, ale z pewnością jeszcze kiedyś sięgnę po inne tytuły Klaudii, aby wyrobić swoje zdanie! „One nadal krzyczą” z pewnością znajdzie swoich fanów, szczególnie wśród osób, które lubią motyw female revenge, czyli zemsty kobiet.