Trzody Stanisław Kalina Jaglarz

Książka

„Trzody” to dla mnie bardzo nietypowa i wymagająca poezja, która bardziej się przeżywa niż po prostu czyta. Podoba mi się to mocne połączenie języka z naturą i zwierzętami, jakby słowa faktycznie były częścią tego świata. To nie jest lekka lektura – raczej coś surowego, momentami niepokojącego, ale przez to też bardzo intrygującego. Myślę, że to książka dla osób, które lubią poezję inną niż klasyczna i szukają w niej czegoś bardziej intensywnego i emocjonalnego.

Wcześniej nie recenzowałam poezji, chociaż od dawna się za to zabierałam. Jak sama nazwa mojego profilu wskazuje, przede wszystkim znajdziecie tu cytaty, a poezja bez wątpienia jest gatunkiem, w którym ich nie brakuje. Dlatego też cieszę się, że miałam przyjemność przeczytać "Trzody". Z wierszy wylewa się melancholia i nostalgia. Kiedy sięgałam po tę niezbyt grubą pozycję ogarniał mnie spokój. Miałam wrażenie, że wszystko dzieje się w slow motion, świat zwalnia, a do mojego umysłu przedostają się obrazy natury - gwieździste niebo, zroszona trwa, stodoła pełna siana i zwierzęta - nie tylko te trzody, ale także lisy czy wilki… W wierszach znajdziemy próby poszukiwania siebie, albo może raczej akceptacji siebie i próby oswojenia się z własnym „ja”. Całość jest dość ciekawie napisana - bez znaków interpunkcyjnych i małymi literami (nawet imiona) - bardzo mnie to zaciekawiło, bo daje to znacznie więcej przestrzeni do interpretacji i ustalenia własnego rytmu czytania. Podsumowując - czyta się to naprawdę przyjemnie, czułam od tych wierszy jakiś spokój i akceptację. "Trzody" zachęciły mnie do częstszego sięgania po poezję.

Trzody wzięłam do ręki trochę z ciekawości, bo opis brzmiał jak coś totalnie nietypowego, a ja lubię książki, które nie są „grzeczne” i łatwe do zaszufladkowania. I faktycznie — to nie jest klasyczna literatura, tylko coś bardziej surowego, dziwnego, momentami wręcz niepokojącego w sposobie, w jaki operuje językiem. Najmocniej uderza tu klimat i to, jak tekst próbuje wejść w naturę, zwierzęcość, coś bardzo pierwotnego. Czyta się to trochę jak eksperyment, nie zawsze wygodny, ale zostający w głowie. Jeśli ktoś lubi rzeczy bardziej artystyczne, nietypowe i takie, które nie prowadzą za rękę, tylko raczej trochę „rozsypują” odbiór, to Trzody mogą być ciekawym doświadczeniem.