Książka

Zaczekaj na mnie Monika Michalik

Amelia od lat funkcjonuje w trudnym małżeństwie. Pewnego dnia poznaje pisarza Aleksandra, który zatrzymał się w pensjonacie w Dziwnowie, w którym ona pracuje. Mężczyzna przyjechał nad morze w poszukiwaniu natchnienia i weny. I choć los połączył tych dwoje, dając nadzieję na coś pięknego, to już niedługo upragniony przez Amelię spokój i miłość zostaną brutalnie przerwane przez tragiczne wydarzenie... „Zaczekaj na mnie” Moniki Michalik to piękna, wzruszająca historia o miłości, nadziei, bólu i próbie odnalezienia szczęścia mimo tego, co przyniósł los. Przypomina, że czasem życie wystawia nas na próbę, ale nie odbiera nam prawa do marzeń i że warto walczyć o siebie oraz swoje szczęście. Historia Amelii poruszyła we mnie wiele emocji. Pokazuje, jak trudno czasem uwolnić się od przeszłości, ale też jak wiele siły może dać nam drugi człowiek i wiara w to, że jeszcze może być dobrze. A Monika Michalik? Po raz kolejny mnie nie zawiodła. Uwielbiam jej lekkie pióro i sposób, w jaki potrafi pisać o ważnych, trudnych tematach bez zbędnego patosu. Jej historie są pełne emocji, skłaniają do głębszego spojrzenia na ludzkie uczucia, a jednocześnie pozostają niezwykle bliskie i prawdziwe. I zawsze zabierają nas w wyjątkowe, urokliwe miejsca. Czytając tę książkę, nie miałam wrażenia, że tylko poznaję historię bohaterów. Miałam wrażenie, że razem z nimi przeżywam ich lęki, nadzieję, tęsknotę i małe chwile szczęścia. Zdecydowanie polecam!

W Dziwnowie za ścianami domów dzieją się rzeczy, o których sąsiedzi nie powinni wiedzieć. Amelia mieszka w jednym z takich domów. Jej katem jest mąż. Nie zawsze bije mocno, ale wyczuwalny zapach alkoholu powoduje u kobiety strach i niepewność. Obietnice poprawy, przeprosiny, kwiaty, słowa o wielkiej miłości. To wszystko już było, tylko brak widoku na zmiany. Do pensjonatu gdzie pracuje Amelia przyjeżdża znany i przystojny pisarz. Między tą dwójką coś zaczyna kiełkować. Po jednej z wielu napaści dochodzi do czegoś co przewróci świat do góry nogami. Wiara w drugiego człowieka ma swoje granice. Przeprosiny, które ktoś wypowiada bez pokrycia, w końcu staną się tak powszednie jak widok chmur na niebie. Strach potrafi zablokować i wywołać niekontrolowane odruchy ciała i to nie tylko za drzwiami domu. Czasem dochodzi do sytuacji krytycznej i zdarza się, że ofiara nadal broni swojego kata, lub milknie na wieki. Dobry, prawdziwy przyjaciel u boku to wielki skarb. To pomoc w chwilach gdy my stoimy bezradnie poddając się obelgom i poniżaniu. Bohaterka tej książki tkwi w czymś co nazwałbym czyśćcem. Nie wie co może, co powinna zrobić. Poddała się i niby chce czegoś innego, jakiejś zmiany ale nie umie zacząć. Nie widzi nadziei na lepsze. O czym jest ta książka? O przemocy, alkoholizmie - i tu nie podobały się mi fragmenty z piciem alkoholu przez bohaterkę, myślę,że w takim przypadku raczej od tego by stroniła. To też opowieść o sekretach, przeszłości, które każdy z nas nosi. I o miłości oraz trudnej drodze do niej. Temat uważam bardzo ważny, tylko to zakończenie, nie całkiem mi podeszło. Nie mniej książkę polecam.

Szukacie historii, która otuli Was jak ciepły koc w chłodny wieczór, ale jednocześnie wyciśnie z oczu niejedną łzę? Powieść „Zaczekaj na mnie” autorstwa Moniki Michalik to przepełniona melancholią, nadmorskim klimatem i bolesnym realizmem historia, która totalnie mnie rozczuliła. Fabuła skupia się na losach Amelii, kobiety uwięzionej w cieniu trudnego, toksycznego małżeństwa. Choć na co dzień pracuje w urokliwym pensjonacie w Dziwnowie, w jej sercu kryje się ogromny strach. Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy do pensjonatu przybywa Aleksander – znany pisarz szukający życiowego wytchnienia. Choć los splata ich drogi, dając nadzieję na nowy początek, to przewrotne życie szykuje dla nich dramatyczny zwrot akcji. Autorka stworzyła niesamowicie autentycznych bohaterów. Amelia to postać, którą od pierwszej chwili chce się przytulić i dodać jej sił do walki o samą siebie. Emocje, jakie towarzyszą tej lekturze, to prawdziwy rollercoaster – od paraliżującego lęku i współczucia, przez subtelne motyle w brzuchu, aż po głęboki smutek i żal wywołany decyzjami bohaterów. Styl pisania Moniki Michalik jest niezwykle lekki, a zarazem pełen głębi. Autorka bez zbędnego patosu porusza bolesne i skomplikowane tematy społeczne. Tempo akcji idealnie współgra z klimatem nadmorskiej miejscowości – z początku płynie niespiesznie, pozwalając nam wniknąć w codzienność Amelii, by w kluczowym momencie gwałtownie przyspieszyć i całkowicie nas zaskoczyć. Komu polecam tę książkę? To idealna pozycja dla wszystkich miłośniczek i miłośników poruszających życiowych dramatów, romansów z przesłaniem oraz historii o drugich szansach. Jeśli cenicie sobie opowieści, które niosą nadzieję i udowadniają, że po każdej burzy w końcu wychodzi słońce, będziecie zachwyceni. Moja ocena to mocne 8/10 – za piękne emocje i nadmorski klimat, który czułam na każdej stronie! BRUNETTE BOOKS

Amelia od lat funkcjonuje w trudnym małżeństwie. Pewnego dnia poznaje pisarza Aleksandra, który zatrzymał się w pensjonacie w Dziwnowie, w którym ona pracuje. Mężczyzna przyjechał nad morze w poszukiwaniu natchnienia i weny. I choć los połączył tych dwoje, dając nadzieję na coś pięknego, to już niedługo upragniony przez Amelię spokój i miłość zostaną brutalnie przerwane przez tragiczne wydarzenie... „Zaczekaj na mnie” Moniki Michalik to piękna, wzruszająca historia o miłości, nadziei, bólu i próbie odnalezienia szczęścia mimo tego, co przyniósł los. Przypomina, że czasem życie wystawia nas na próbę, ale nie odbiera nam prawa do marzeń i że warto walczyć o siebie oraz swoje szczęście. Historia Amelii poruszyła we mnie wiele emocji. Pokazuje, jak trudno czasem uwolnić się od przeszłości, ale też jak wiele siły może dać nam drugi człowiek i wiara w to, że jeszcze może być dobrze. A Monika Michalik? Po raz kolejny mnie nie zawiodła. Uwielbiam jej lekkie pióro i sposób, w jaki potrafi pisać o ważnych, trudnych tematach bez zbędnego patosu. Jej historie są pełne emocji, skłaniają do głębszego spojrzenia na ludzkie uczucia, a jednocześnie pozostają niezwykle bliskie i prawdziwe. I zawsze zabierają nas w wyjątkowe, urokliwe miejsca. Czytając tę książkę, nie miałam wrażenia, że tylko poznaję historię bohaterów. Miałam wrażenie, że razem z nimi przeżywam ich lęki, nadzieję, tęsknotę i małe chwile szczęścia.