Książka

Zaczekaj na mnie Monika Michalik

Amelia od lat funkcjonuje w trudnym małżeństwie. Pewnego dnia poznaje pisarza Aleksandra, który zatrzymał się w pensjonacie w Dziwnowie, w którym ona pracuje. Mężczyzna przyjechał nad morze w poszukiwaniu natchnienia i weny. I choć los połączył tych dwoje, dając nadzieję na coś pięknego, to już niedługo upragniony przez Amelię spokój i miłość zostaną brutalnie przerwane przez tragiczne wydarzenie... „Zaczekaj na mnie” Moniki Michalik to piękna, wzruszająca historia o miłości, nadziei, bólu i próbie odnalezienia szczęścia mimo tego, co przyniósł los. Przypomina, że czasem życie wystawia nas na próbę, ale nie odbiera nam prawa do marzeń i że warto walczyć o siebie oraz swoje szczęście. Historia Amelii poruszyła we mnie wiele emocji. Pokazuje, jak trudno czasem uwolnić się od przeszłości, ale też jak wiele siły może dać nam drugi człowiek i wiara w to, że jeszcze może być dobrze. A Monika Michalik? Po raz kolejny mnie nie zawiodła. Uwielbiam jej lekkie pióro i sposób, w jaki potrafi pisać o ważnych, trudnych tematach bez zbędnego patosu. Jej historie są pełne emocji, skłaniają do głębszego spojrzenia na ludzkie uczucia, a jednocześnie pozostają niezwykle bliskie i prawdziwe. I zawsze zabierają nas w wyjątkowe, urokliwe miejsca. Czytając tę książkę, nie miałam wrażenia, że tylko poznaję historię bohaterów. Miałam wrażenie, że razem z nimi przeżywam ich lęki, nadzieję, tęsknotę i małe chwile szczęścia. Zdecydowanie polecam!

W Dziwnowie za ścianami domów dzieją się rzeczy, o których sąsiedzi nie powinni wiedzieć. Amelia mieszka w jednym z takich domów. Jej katem jest mąż. Nie zawsze bije mocno, ale wyczuwalny zapach alkoholu powoduje u kobiety strach i niepewność. Obietnice poprawy, przeprosiny, kwiaty, słowa o wielkiej miłości. To wszystko już było, tylko brak widoku na zmiany. Do pensjonatu gdzie pracuje Amelia przyjeżdża znany i przystojny pisarz. Między tą dwójką coś zaczyna kiełkować. Po jednej z wielu napaści dochodzi do czegoś co przewróci świat do góry nogami. Wiara w drugiego człowieka ma swoje granice. Przeprosiny, które ktoś wypowiada bez pokrycia, w końcu staną się tak powszednie jak widok chmur na niebie. Strach potrafi zablokować i wywołać niekontrolowane odruchy ciała i to nie tylko za drzwiami domu. Czasem dochodzi do sytuacji krytycznej i zdarza się, że ofiara nadal broni swojego kata, lub milknie na wieki. Dobry, prawdziwy przyjaciel u boku to wielki skarb. To pomoc w chwilach gdy my stoimy bezradnie poddając się obelgom i poniżaniu. Bohaterka tej książki tkwi w czymś co nazwałbym czyśćcem. Nie wie co może, co powinna zrobić. Poddała się i niby chce czegoś innego, jakiejś zmiany ale nie umie zacząć. Nie widzi nadziei na lepsze. O czym jest ta książka? O przemocy, alkoholizmie - i tu nie podobały się mi fragmenty z piciem alkoholu przez bohaterkę, myślę,że w takim przypadku raczej od tego by stroniła. To też opowieść o sekretach, przeszłości, które każdy z nas nosi. I o miłości oraz trudnej drodze do niej. Temat uważam bardzo ważny, tylko to zakończenie, nie całkiem mi podeszło. Nie mniej książkę polecam.

Amelia od lat funkcjonuje w trudnym małżeństwie. Pewnego dnia poznaje pisarza Aleksandra, który zatrzymał się w pensjonacie w Dziwnowie, w którym ona pracuje. Mężczyzna przyjechał nad morze w poszukiwaniu natchnienia i weny. I choć los połączył tych dwoje, dając nadzieję na coś pięknego, to już niedługo upragniony przez Amelię spokój i miłość zostaną brutalnie przerwane przez tragiczne wydarzenie... „Zaczekaj na mnie” Moniki Michalik to piękna, wzruszająca historia o miłości, nadziei, bólu i próbie odnalezienia szczęścia mimo tego, co przyniósł los. Przypomina, że czasem życie wystawia nas na próbę, ale nie odbiera nam prawa do marzeń i że warto walczyć o siebie oraz swoje szczęście. Historia Amelii poruszyła we mnie wiele emocji. Pokazuje, jak trudno czasem uwolnić się od przeszłości, ale też jak wiele siły może dać nam drugi człowiek i wiara w to, że jeszcze może być dobrze. A Monika Michalik? Po raz kolejny mnie nie zawiodła. Uwielbiam jej lekkie pióro i sposób, w jaki potrafi pisać o ważnych, trudnych tematach bez zbędnego patosu. Jej historie są pełne emocji, skłaniają do głębszego spojrzenia na ludzkie uczucia, a jednocześnie pozostają niezwykle bliskie i prawdziwe. I zawsze zabierają nas w wyjątkowe, urokliwe miejsca. Czytając tę książkę, nie miałam wrażenia, że tylko poznaję historię bohaterów. Miałam wrażenie, że razem z nimi przeżywam ich lęki, nadzieję, tęsknotę i małe chwile szczęścia.