Zaraza Jerzy Ambroziewicz

Książka

Upalne lato 1963 roku. Wrocław atakuje tytułowa zaraza, czyli czarna ospa. Pierwszą śmiertelną ofiarą epidemii jest Lonia, pielęgniarka. Lekarze stawiają różne diagnozy, lecz ani jednej właściwej. Od zwykłego wyczerpania, zapalenia płuc, po szkarlatynę. Nie potrafią, czy nie chcą? Kieruje nimi niewiedza, czy strach? Jako powód zgonu uznano w końcu białaczkę. Złośliwą białaczkę. "Zgodzono się w końcu na wyjątkowo złośliwą białaczkę, bo na coś przystać trzeba było. Dla zmarłej nie miało to już żadnego znaczenia. Zbyt krótki był okres choroby, by medycyna mogła mieć z tego przypadku jakiś pożytek. Lonia nie przysłużyła się do rozwiązania żadnej niewiadomej w medycynie."Następny był doktor Stefan Zawada... Kto rozpoznał chorobę? Jak zareagowali lekarze? Jak wyglądała walka z epidemią? Kto się bał? Kto korzystał z okazji? To wszystko w dalszej części fabularyzowanego reportażu. Wybuch czarnej ospy we Wrocławiu, latem 1963 roku, był ostatnim wypuchem epidemii w Polsce.

Upalne lato 1963 roku. Wrocław atakuje tytułowa zaraza, czyli czarna ospa. Pierwszą śmiertelną ofiarą epidemii jest Lonia, pielęgniarka. Lekarze stawiają różne diagnozy, lecz ani jednej właściwej. Od zwykłego wyczerpania, zapalenia płuc, po szkarlatynę. Nie potrafią, czy nie chcą? Kieruje nimi niewiedza, czy strach? Jako powód zgonu uznano w końcu białaczkę. Złośliwą białaczkę. "Zgodzono się w końcu na wyjątkowo złośliwą białaczkę, bo na coś przystać trzeba było. Dla zmarłej nie miało to już żadnego znaczenia. Zbyt krótki był okres choroby, by medycyna mogła mieć z tego przypadku jakiś pożytek. Lonia nie przysłużyła się do rozwiązania żadnej niewiadomej w medycynie."Następny był doktor Stefan Zawada... Kto rozpoznał chorobę? Jak zareagowali lekarze? Jak wyglądała walka z epidemią? Kto się bał? Kto korzystał z okazji? To wszystko w dalszej części fabularyzowanego reportażu. Wybuch czarnej ospy we Wrocławiu, latem 1963 roku, był ostatnim wypuchem epidemii w Polsce.