Fynf und cfancyś Michał Witkowski

Książka

Witkowski po serii raczej chłodno przyjętych kryminałów wraca w swojej najnowszej powieści do konwencji dobrze znanej (i lubianej przez czytelników) z „Lubiewa". Najnowsza powieść przenosi nas we wczesne lata 90. na tereny państw niemieckojęzycznych: Austrii, Niemiec i Szwajcarii. Głównymi bohaterami są za to Polak i Słowak, to tak dla kontrastu. Właśnie na tym kontraście oparta jest zresztą siła powieści.

Wstyd się przyznać, ale Witkowskiego kojarzyłam z fatalnej stylizacji szeroko swego czasu komentowanej od Pudelka po poważniejsze środki masowego przekazu. Ot, 'enfant terrible' i to po całości. Tym bardziej z rezerwą sięgnęłam po jego najnowszą powieść, „Fynf und cfancyś". No i od samego początku pojawia się pytanie o tajemnicze „25" w tytule... Okazuje się ono pseudonimem (reklamą?) pewnego Polaka, którego na samym początku historii spotyka Dianka.

W powieści Michała Witkowskiego widzimy zderzenie Europy wschodniej i zachodniej, biedy i bogactwa lat 90. Autor opisuje losy dwóch młodych homoseksualistów, którzy pracują w Niemczech Austrii i Szwajcarii.

Średnia długość członka mężczyzny zamieszkującego Europę to 14-16 cm. Tak powiada mój seksualny mentor, prywatnie wujek mojego przyjaciela Zbigniew Lew-Starowicz.25 cm to legendarna długość członka. Drogie panie, szanowni panowie, jeśli po zmierzeniu wychodzi ci powyżej dwudziestu to jesteś w zacnej trójce procentowej świata.

„Fynf und cfancyś" to nowy rozdział „ciotowskiego Dekameronu", czyli równie odrażającego i kontrowersyjnego „Lubiewa", ale przeniesiony na arenę międzynarodową. Po nieudanym romansie z kryminałem Witkowski wraca do świata ciot i spełnia marzenie swoich bohaterów z bloku wschodniego o zachodnioeuropejskim raju. Jednak z marzeniami jest tak, że trzeba uważać, czego sobie życzymy, bo nie wiadomo, jak i kiedy owe marzenia się spełnią.

„Fynf und cfancyś" Michała Witkowskiego to powieść turpistyczna, pełna naturalistycznych, odrażających opisów scen z życia prostytuujących się na ulicach Niemiec, Austrii i Szwajcarii chłopców. To książka nie o gejach, ale o ciotach - gejach, którzy upadli. Tekst, w którym nie brak ironii, cierpkiego, wulgarnego języka, ale też błyskotliwych żartów. Ale to także studium skutków odrzucenia i homofobii.