Jak wyjść z siebie. O złudzeniu niezależności i sile społecznych więzi Agata Sikora

Książka

„Jak wyjść z siebie. O złudzeniu niezależności i sile społecznych więzi” to książka, która od razu zwróciła moją uwagę swoim tematem. Podoba mi się, że autorka nie skupia się na kolejnym poradniku o samorozwoju, ale zadaje pytania o to, dlaczego tak wielu z nas czuje się dziś samotnych i przeciążonych. To wygląda na lekturę, która potrafi spojrzeć na codzienne problemy z szerszej perspektywy i zmusza do refleksji nad relacjami z innymi ludźmi. Myślę, że to ciekawa propozycja dla osób, które lubią reportaże, eseje i książki o współczesnym świecie.

Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego mimo tylu narzędzi do komunikacji czujemy się tak potwornie osamotnieni? Sikora bardzo trafnie nazywa to nasze wyobcowanie. Ta książka nie daje tanich recept na 'lepsze życie', ale daje coś cenniejszego: zrozumiały kontekst tego, dlaczego tak trudno nam dzisiaj budować trwałe więzi. Autorka świetnie pokazuje, że nasze 'wyjście z siebie' to nie jakiś wyższy stopień wtajemniczenia, ale absolutna konieczność, jeśli chcemy w ogóle przetrwać jako społeczeństwo.

Jak wyjść z siebie. O złudzeniu niezależności i sile społecznych więzi Agaty Sikory sięgnęłam z czystej ciekawości, bo bardzo lubię książki, które próbują wyjaśniać, dlaczego ludzie działają tak, a nie inaczej. Spodziewałam się czegoś mocno filozoficznego, a dostałam naprawdę przystępną i dającą do myślenia opowieść o tym, jak bardzo jesteśmy zależni od innych ludzi, nawet jeśli lubimy myśleć o sobie jako całkowicie niezależnych jednostkach. Najbardziej podobało mi się to, że podczas czytania co chwilę łapałam się na myśli: „kurczę, coś w tym jest”. Autorka porusza tematy relacji, wspólnoty i tego, jak społeczeństwo wpływa na nasze decyzje, ale robi to bez nadmiernego akademickiego zadęcia. To jedna z tych książek, po których zaczyna się trochę inaczej patrzeć na codzienne kontakty z ludźmi i własne miejsce w świecie.

To nie poradnik pełen gotowych rozwiązań, ale książka, która zostawia czytelnika z pytaniami i zachęca do własnych przemyśleń. Doceniłam również to, że można czytać ją we własnym tempie – niektóre rozdziały są bardziej wymagające i warto dać sobie chwilę, by je spokojnie przetrawić. Po lekturze trudno nie zastanowić się, czy rzeczywiście musimy być zawsze niezależni i radzić sobie ze wszystkim sami. W świecie pełnym książek skupionych na rozwoju jednostki Agata Sikora przypomina o znaczeniu relacji i wspólnoty. I właśnie w tym widzę największą siłę tej publikacji.