Nagi sad Wiesław Myśliwski Książka

"Właściwie, to pisarz powinien napisać jedną książkę w życiu. Zawrzeć w niej wszystko to, co ma do powiedzenia o świecie i nie wydawać nic więcej, zamilknąć. Tak, jak soczewka skupia światło, taka książka powinna skupiać myśli, zawierać wszystko..." Powiedział to kiedyś Wiesław Myśliwski, 75-letni pisarz, który wydał dotąd pięć powieści (!) i kilka dramatów. Czy to znaczy, że Myśliwski jako pisarz poniósł porażkę? Jeśli tak, to większość twórców literatury w całej jej historii również przegrało walkę z samym sobą... Niewielu jest takich, którzy przez całe swoje życie napisali tylko jedno dzieło, należy dodać, że często decydował o tym los, np. przedwczesna śmierć.

„Byłem tylko taki, jakim mnie zmyślił, bo jedynym moim istnieniem, do którego się przyznaję, było to zmyślenie jego, temu zmyśleniu zawdzięczam siebie, ale i taki już na całe życie pozostałem. Ani on mnie innego nigdy nie dostrzegał, ani ja tego zmyślenia nie opuszczałem na krok, nawet mi się nigdzie siebie szukać nie chciało poza tym".Cytat ten może posłużyć za kwintesencję powieści Wiesława Myśliwskiego. Zawiera się w nim nadrzędny sens książki - wyidealizowany wizerunek dziecka rojony przez rodzica i dramat syna, który widząc wybujałe pragnienie ojca stara mu się dorównać, tak dalece, że zatraca sam siebie. 

Wiesław Myśliwski jest bez wątpienia jedną z największych i najjaśniejszych postaci polskiej współczesnej literatury. Każda przeczytana książka tego autora, to wielka literacka przygoda i obcowanie nie tylko z mistrzem słowa, ale i bardzo mądrym człowiekiem.

Wiesław Myśliwski zdaje się być następcą Reymonta. Świadomym czy nie - porównanie nasuwa się samo. Bo choć to o Reymoncie zwykło się mówić, że jest piewcą polskiej tradycyjnej wsi, to autor "Nagiego sadu" i "Kamienia na kamieniu" niewiele - o ile w ogóle - mu ustępuje. A dokładniej - twórczość Myśliwskiego zdaje się być kontynuacją dzieła Reymonta.

Wiesław Myśliwski zdaje się być następcą Reymonta. Świadomym czy nie - porównanie nasuwa się samo. Bo choć to o Reymoncie zwykło się mówić, że jest piewcą polskiej tradycyjnej wsi, to autor "Nagiego sadu" i "Kamienia na kamieniu" niewiele - o ile w ogóle - mu ustępuje. A dokładniej - twórczość Myśliwskiego zdaje się być kontynuacją dzieła Reymonta.

Wiesław Myśliwski jest bez wątpienia jedną z największych i najjaśniejszych postaci polskiej współczesnej literatury. Każda przeczytana książka tego autora, to wielka literacka przygoda i obcowanie nie tylko z mistrzem słowa, ale i bardzo mądrym człowiekiem.

„Byłem tylko taki, jakim mnie zmyślił, bo jedynym moim istnieniem, do którego się przyznaję, było to zmyślenie jego, temu zmyśleniu zawdzięczam siebie, ale i taki już na całe życie pozostałem. Ani on mnie innego nigdy nie dostrzegał, ani ja tego zmyślenia nie opuszczałem na krok, nawet mi się nigdzie siebie szukać nie chciało poza tym".Cytat ten może posłużyć za kwintesencję powieści Wiesława Myśliwskiego. Zawiera się w nim nadrzędny sens książki - wyidealizowany wizerunek dziecka rojony przez rodzica i dramat syna, który widząc wybujałe pragnienie ojca stara mu się dorównać, tak dalece, że zatraca sam siebie. 

"Właściwie, to pisarz powinien napisać jedną książkę w życiu. Zawrzeć w niej wszystko to, co ma do powiedzenia o świecie i nie wydawać nic więcej, zamilknąć. Tak, jak soczewka skupia światło, taka książka powinna skupiać myśli, zawierać wszystko..." Powiedział to kiedyś Wiesław Myśliwski, 75-letni pisarz, który wydał dotąd pięć powieści (!) i kilka dramatów. Czy to znaczy, że Myśliwski jako pisarz poniósł porażkę? Jeśli tak, to większość twórców literatury w całej jej historii również przegrało walkę z samym sobą... Niewielu jest takich, którzy przez całe swoje życie napisali tylko jedno dzieło, należy dodać, że często decydował o tym los, np. przedwczesna śmierć.