Śpij kochany, śpij Alek Rogoziński

Książka

Pierwsze co przyszło mi do głowy po przeczytaniu tytułu? Czułość i… niepokój. I wiecie co? Ten klimat niespodzianki towarzyszy mi przez całą lekturę, bo niby wszystko zaczyna się spokojnie, a potem… robi się gęsto od tajemnic. Fabuła? Mistrzostwo zwodzenia. Autorsko poprowadzona tak, że sam nie wiesz, komu ufać. Żadnej nudnej przeciąganki – każdy rozdział dokłada cegiełkę do układanki, a ja i tak nie domyśliłam się finału. Powiem tylko: nie czytaj przed snem, jeśli masz bujną wyobraźnię. Bohaterowie – czujecie ich pod skórą. Nie są idealni, wręcz wadliwi, przez co cholernie realni. Jednego pokochacie, na drugiego będziecie zaciskać zęby. A emocje? Od „zaraz, co??” do „nie, nie może być”. I ten dreszcz na plecach… Tempo akcji? Szybkie jak scrollowanie IG po kawie. Alek Rogoziński pisze lekko, z pazurem, bez rozdętej publicystyki. Dialogi cięte, sceny dynamiczne – ta książka sama się czyta. Główną bohaterką jest Róża Krull, popularna autorka kryminałów, która dostaje od wydawcy w prezencie voucher do ekskluzywnego spa. Zabiera ze sobą przyjaciółkę Miłkę i menadżera Pepe, licząc na błogi relaks, luksusowe zabiegi i wyśmienite jedzenie. Jednak zamiast odpoczynku, Róża wpada w sam środek prawdziwej kryminalnej zagadki – w saunie ktoś morduje znanego piłkarza. Podejrzanych jest wielu: zdradzana narzeczona, porzucona kochanka, rywal walczący o lukratywny kontrakt czy zwolniony trener. Atmosferę dodatkowo zagęszcza legenda o grasującym w okolicy, nigdy nieschwytanym psychopatycznym mordercy. Mimo oporów towarzyszy, Róża postanawia sama rozwiązać zagadkę i udowodnić, że tytuł „królowej polskiego kryminału” to nie tylko czcza reklama. Tym razem jednak jej przeciwnik jest wyjątkowo paskudny, a całość napisana jest z dużą dawką czarnego humoru, który jest znakiem rozpoznawczym autora. Dla kogo? Ta książka jest dla Ciebie, jeśli: Lubisz thrillery psychologiczne, ale bez zalewu krwi i brutalności – tu bardziej liczy się gra umysłów i nieoczywiste zwroty akcji. Czujesz dreszczyk na myśl o historii dziejącej się w polskich realiach – w ekskluzywnym spa, wśród ludzi, których moglibyście spotkać na co dzień. Potrzebujesz lekkiego, wciągającego stylu, który nie nudzi – Rogoziński pisze dynamicznie, z czarnym humorem i ciętymi dialogami. Cenisz bohaterów z wadami – Róża Krull nie jest ideałem, bywa irytująca, ale przez to cholernie autentyczna. Szukasz książki na jeden, głośny wieczór (albo dwa leniwe popołudnia) – tempo akcji gwarantuje, że nie odłożysz jej po pierwszym rozdziale. A dla kogo NIE jest? Dla fanów wolnych, poetyckich kryminałów skandynawskich. Dla osób, które nie znoszą humoru w thrillerze. Dla tych, co wolą stuprocentową powagę i realizm. Polecam każdemu, kto chce się dobrze bawić, a przy okazji połamać sobie głowę zagadką. Idealna na odstresowanie po ciężkim dniu. Moja ocena: 8/10 BRUNETTE BOOKS

Każdy autor kryminałów doskonale wie, że darmowe prezenty od wydawców zawsze zwiastują kłopoty. Gdy Róża Krull otrzymuje ekskluzywny voucher do luksusowego spa, zamiast błogiego relaksu i maseczek z błota, otrzymuje idealnie zaplanowaną scenerię zbrodni. Zabierając ze sobą ekscentrycznego menadżera Pepe oraz niezastąpioną przyjaciółkę Miłkę, pisarka liczyła na święty spokój, ucieczkę od goniących terminów i chwilowe odcięcie od literackiego świata. Zamiast tego, w rozgrzanej saunie, czeka na nią lodowaty trup celebryty z boiska. Gwiazda futbolu na murawie radziła sobie świetnie, ale w życiu prywatnym grała wybitnie nieczysto, co sprawia, że lista chętnych do jego szybkiego uciszenia wydłuża się w zastraszającym tempie. Od zdradzonych kobiet szukających krwawej zemsty, przez zazdrosnych rywali walczących o lukratywny, zagraniczny kontrakt, aż po dawne, niewyjaśnione legendy o grasującym w okolicy psychopacie – Alek Rogoziński mistrzowsko konstruuje klasyczną intrygę w stylu retro, w której podejrzany jest absolutnie każdy, a prawda chowa się za kłębami pary wodnej i luksusowych aromatów. Choć to już ósme spotkanie z szaloną autorką, autor napisał tę historię w taki sposób, że nowi czytelnicy wejdą w nią z marszu, bez najmniejszego poczucia zagubienia czy konieczności nadrabiania poprzednich tomów. Największą siłą tej powieści nie jest jednak samo poszukiwanie mordercy i drobiazgowe analizowanie dowodów, ale unikatowy styl, który od lat jest znakiem rozpoznawczym pisarza. Rogoziński bawi się konwencją gatunkową, serwując nam doskonałą mieszankę czarnego humoru, inteligentnego absurdu i niesamowitej złośliwości w dialogach. Relacje między głównym trio są prawdziwym motorem napędowym całej fabuły, a ich cięte, momentami wręcz bezczelne riposty brzmią tak naturalnie, że książkę czyta się jednym tchem, raz po raz uśmiechając się pod nosem. To idealny literacki kompres dla każdego, kto ma już serdecznie dosyć ociekających makabrą, ciężkich i przytłaczających thrillerów. Książka potrafi autentycznie poprawić nawet najbardziej ponury dzień, wciąga w sprytnie uknutą, klasyczną zagadkę i nie puszcza aż do finałowego, zaskakującego rozwiązania, udowadniając przy tym, że lekka komedia i świeży trup w saunie potrafią tworzyć duet absolutnie idealny.