Carol wyd. 2026 Patricia Highsmith

Książka

Patricia Highsmith, znana przede wszystkim z psychologicznych thrillerów i serii o Tomie Ripleyu, w 1952 roku wydała powieść, która znacząco wyróżniała się na tle ówczesnej literatury. "Carol" – pierwotnie opublikowana pod pseudonimem Claire Morgan – to historia miłości dwóch kobiet w konserwatywnej Ameryce lat czterdziestych. W czasach, gdy podobne opowieści kończyły się tragicznie, Highsmith odważyła się przedstawić relację, która niesie ze sobą nadzieję. To powieść o poszukiwaniu siebie, o prawie do szczęścia i o tym, ile trzeba poświęcić, by pozostać wiernym własnemu sercu. W przedświątecznym zgiełku nowojorskiego domu towarowego los zetknął dwie kobiety- ledwie dorosłą Therese, która za dnia sprzedaje lalki, a wieczorami marzy o teatralnych dekoracjach, oraz Carol Aird- kobietę w pełni dojrzałą, otoczoną aurą elegancji. Ta krótka wymiana spojrzeń i słów okazała się punktem zwrotnym, ponieważ obudziła w młodszej z nich tęsknotę za czymś nienazwanym i chęć zmiany dotychczasowego życia. Moje kolejne spotkanie z twórczością Patricii Highsmith okazało się niesamowicie dobre! Po raz kolejny byłam pod wrażeniem pióra autorki- jej umiejętności snucia opowieści, które wręcz hipnotyzują, gdyż tak trudno jest się od nich oderwać. Psychologia postaci i siła rodzącego się uczucia między dwiema kobietami wywarły na mnie niemałe wrażenie. Czułam, że towarzyszę bohaterkom w ich najbardziej intymnych emocjach. Choć spędziłam z tą książką kilka wieczorów i czytałam ją ze sporym zaintrygowaniem, nie udało mi się w pełni polubić głównej bohaterki. Therese wielokrotnie zachowywała się w sposób, który wydawał mi się nielogiczny, choć tłumaczę to sobie jej młodym wiekiem- momentami jest nieporadna i wielokrotnie błądzi, lecz relacja z Carol wpływa na nią pozytywnie. Powoli staje się dojrzalszą, pewniejszą siebie kobietą. Carol natomiast to kobieta elegancka, lecz naznaczona blizną burzliwego życia rodzinnego. Jest w trakcie rozwodu i drży na myśl o utracie kontaktu z córką. W takiej sytuacji – czy podąży za głosem serca? To pytanie unosi się nad każdą stroną jak delikatny dym papierosowy, który Carol wdycha w chwilach zwątpienia. Ta powieść jest przesiąknięta zmysłowością i subtelnością. Ujęła mnie jej delikatność, ale i asertywność w kreśleniu drogi ku własnej tożsamości i niezależności. Jestem ogromnie ciekawa ekranizacji, której jeszcze nie miałam przyjemności obejrzeć. Mam nadzieję, że oddaje ona tę zmysłową aurę książki – niedopowiedzenia, które mówią więcej niż słowa, spojrzenia ciężkie od znaczeń. "Carol" to powieść, która szeptem opowiada o rewolucji– tej wewnętrznej, osobistej, rozgrywającej się w milczeniu zimowych pokoi i na asfaltowych taśmach autostrad. Patricia Highsmith stworzyła dzieło ponadczasowe, które nawet po dziesięcioleciach wciąż pulsuje autentycznością. To książka o odwadze bycia sobą, gdy cały świat domaga się bycia kimś innym. I choć nie każda postać musi zdobyć nasze serce, sama historia bezsprzecznie na to zasługuje.