Deadline na miłość Natalia Sońska

Książka

Lena poznaje w klubie przystojnego Michała. Dobrze się razem bawią, tańczą i nawet… całują. Nic o sobie nie wiedzą, do czasu… Nie mają pojęcia, że los szykuje dla nich niespodziankę… Lena jest redaktorką w znanym i cenionym magazynie. Z okazji nadchodzącego jubileuszu – 10-lecia pisma naczelna planuje reorganizację, utworzenie nowego działu oraz wprowadzenie magazynu do świata cyfrowego. W redakcji pojawia się nowy pracownik, analityk rynku i specjalista od transformacji cyfrowej, którym okazuje się Michał. Lena nie kryje swojego zaskoczenia. Wkrótce okazuje się, że to właśnie Lena i Michał mają razem pracować nad nowym, jubileuszowym numerem, a jeżeli dobrze się spiszą to jedno z nich zajmie stanowisko dyrektora nowego działu… Jak potoczy się współpraca Leny i Michała? Czy to, co wydarzyło się w klubie będzie miało wpływ na ich pracę? „Deadline na miłość” to druga książka Natalii Sońskiej, którą miałam okazję przeczytać. Dzięki lekturze poznajemy kulisy pracy w redakcji, etapy powstawania nowego numeru, a także proces wprowadzania magazynu do świata cyfrowego. Poznajemy tutaj historię Leny i Michała, których styl i specyfika pracy bardzo różnią się od siebie. On jest specjalistą od treści cyfrowych, zasięgów, algorytmów i nowoczesnych rozwiązań, a ona stawia na tradycję, jakość słowa i markę magazynu. Czy te dwie wizje uda się połączyć tak, aby wszyscy byli zadowoleni? Przekonajcie się sami ;) Dla mnie jest to bardziej literatura obyczajowa z wątkiem romantycznym niż romans. A szkoda, bo początek lektury zapowiadał się bardzo ciekawie – przypadkowe spotkanie, niewinny flirt i wspólna praca. Jeżeli szukacie gorącego romansu biurowego z nagłymi wybuchami namiętności to tutaj tego nie znajdziecie. Autorka skupiła się głównie na pracy w redakcji, a między bohaterami w ogóle nie czuć chemii… Cała historia jest bardzo przewidywalna, szybko domyśliłam się zakończenia, które w ogóle nie zaskakuje. Jeżeli chodzi o postaci to niezbyt polubiłam Lenę. To perfekcjonistka, która lubi mieć wszystko pod kontrolą, szybko wybucha, a praca jest dla niej najważniejsza na świecie. Jest to lekka lektura, idealna na lato. Styl pisania autorki jest naprawdę lekki i przyjemny, a książkę czyta się bardzo szybko. Rozdziały zostały napisane naprzemiennie z punktu widzenia Leny i Michała. Podsumowując, czuję się trochę rozczarowana. Spodziewałam się bardziej romantycznej historii. Autorka skupia się głównie na pracy w redakcji, a nie relacji romantycznej. Jest to dobra historia, lecz mało wymagająca, która nie pozostanie na dłużej w mojej pamięci.