Książka

Niepokonane William Faulkner

O książce Niepokonane

Przewrotna i poruszająca saga o upadku starego świata

Amerykańskie Południe stanęło w ogniu: rezydencje plantatorów płoną, a dawny porządek obraca się w popiół. W samym środku tego chaosu rządzi Rosa Millard – sprytniejsza od armii żołnierzy Babcia. Robi wszystko, by przetrwać i chronić wnuków – białego Bayarda i czarnego Ringo. Gdy świat rozpada się na kawałki, podniosłe hasła o honorze tracą na znaczeniu. Liczy się tylko ten, kto przechytrzy los. Nawet jeśli do walki stanie w krynolinie i z parasolką w dłoni.

Niepokonane zachwycają filmowym tempem, zwrotami akcji i genialnie napisanymi bohaterkami, które wymykają się wszelkim stereotypom. W nowym przekładzie Jacka Dehnela ta klasyczna historia zyskuje zadziorność, energię i humor. Oto Faulkner na nasze czasy – współczesny i, dzięki objaśnieniom tłumacza, bliższy polskiemu czytelnikowi niż kiedykolwiek wcześniej.

„Niepokonane” Williama Faulknera – przewrotna saga o upadku starego świata w nowym tłumaczeniu Jacka Dehnela

Dwóch chłopców bawi się w wojnę, dopóki nie przychodzi ona pod ich dom. Amerykańskie Południe płonie, dawny porządek obraca się w popiół, a dumne opowieści o honorze szybko tracą na znaczeniu. W tym świecie o przetrwaniu nie decyduje siła, lecz spryt. Najlepiej wie o tym Rosa Millard: Babcia, która potrafi przechytrzyć żołnierzy, oszukać wojskową biurokrację i stanąć do walki w krynolinie oraz z parasolką w dłoni.

W „Niepokonanych” William Faulkner opowiada o upadku starego świata z perspektywy Bayarda Sartorisa oraz wychowywanego razem z nim Ringa. To jedna z najbardziej dynamicznych książek noblisty: pełna zwrotów akcji, ironii, napięcia i bohaterów, których nie da się łatwo zaszufladkować. Pod warstwą przygodowej opowieści kryje się historia o dojrzewaniu i rozpadzie rodzinnych mitów, a także pytanie o to, czy można odmówić bycia częścią błędnego koła agresji.

Nowe tłumaczenie Jacka Dehnela przywraca prozie Faulknera energię, wyrazistość i zadziorność. Dodatkowe objaśnienia pozwalają lepiej zrozumieć realia amerykańskiego Południa, ale nie odbierają akcji tempa. „Niepokonane” to książka, od której warto zacząć przygodę z twórczością Faulknera.

Dlaczego warto przeczytać „Niepokonane” Williama Faulknera?

To powieść, która łączy literacką klasę z wyrazistą fabułą. Faulkner pokazuje konflikt nie tylko przez bitwy i legendy o bohaterstwie, ale przede wszystkim przez chaos codzienności: ucieczki, fortele, rodzinne straty i konieczność podejmowania decyzji w świecie, w którym trudno o proste odpowiedzi.

Kim są niepokonane kobiety w powieści Faulknera?

W świecie rządzonym przez mężczyzn, mundury i mit żołnierza okazują się, że to kobiety mają największą sprawczość. Rosa Millard walczy o przetrwanie rodziny w sposób inteligentny, odważny i brawurowy. Kuzynka głównego bohatera – Drusilla nie mieści się w żadnym stereotypie kobiecości. Faulkner nie pomija żadnych detali – pokazuje ich siłę, wewnętrzne sprzeczności oraz ciężar podejmowania wyborów, za które muszą zapłacić.

Od której książki Faulknera najlepiej zacząć?

„Niepokonane” to dobry punkt wyjścia do twórczości tego autora. Powieść ma wyrazistych bohaterów, dynamiczną akcję i humor, ale zachowuje wszystko, co w prozie Faulknera najważniejsze: psychologiczną przenikliwość, wieloznaczność i nieufność wobec rodzinnych oraz narodowych mitów.

Dla kogo jest książka „Niepokonane”?

Dla czytelników klasyki literatury amerykańskiej i sag rodzinnych.

Dla tych, którzy chcą rozpocząć przygodę z Faulknerem od książki bardziej fabularnej.

Dla odbiorców zainteresowanych historią amerykańskiego Południa, przekładem literackim oraz opowieściami o tym, jak jednostka próbuje przetrwać w rozpadającym się świecie.

Kim był William Faulkner?

William Faulkner (1897–1962) – amerykański prozaik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1949 roku, jeden z najważniejszych modernistów XX wieku. Autor m.in. „Wściekłości i wrzasku”, „Światłości w sierpniu”, „Gdy leżę, konając” oraz „Schronienia”. Jego twórczość inspirowała Alberta Camusa, Cormaca McCarthy’ego, Maria Vargasa Llosę i Olgę Tokarczuk. Uważany za mistrza wielogłosowej narracji, psychologicznej przenikliwości oraz literackich obrazów amerykańskiego Południa.

Cała seria „nowych Faulknerów” jest po prostu znakomita! Teraz dostajemy „Niepokonane” – cudownie nieoczywistą opowieść o rodzinie Sartorisów w cudownie nieoczywistym przekładzie Jacka Dehnela. Tłumacz musiał się nieźle bawić przy tej robocie. Gratka i dla miłośników powieści historycznej, i dla koneserów narracyjnego i stylistycznego eksperymentu.

Magda Heydel

Polski renesans Williama Faulknera trwa. Do zestawu nowych przekładów najsłynniejszego pisarza amerykańskiego Południa dołącza powieść „Niepokonane”. Siedem rozdziałów – z których każdy jest jednocześnie niezależnym opowiadaniem – tworzy rozbudowaną historię o dorastaniu wśród ruin starego świata. Faulkner pisze o tym, jak wojna secesyjna zmienia rzeczywistość hrabstwa Yoknapatawpha w Missisipi, a jednocześnie demaskuje moralne zakłamanie tradycji Południa zbudowanej na niewolnictwie i fałszywie pojmowanym honorze.

Michał Choiński
 

„Niepokonane” to Faulkner w całym swoim mistrzostwie: proza magnetyzujących zdań, domagających się powolnej lektury, nasyconych zmysłowością i łakomych świata, oddanych teraz w nowym, wnikliwym przekładzie Jacka Dehnela. Choć to opowieść o peryferiach wojny i jej pokłosiu, którą snuje przeradzający się w mężczyznę chłopiec, to wśród pierwszoplanowych postaci znajdziemy też śmiałą, działającą skuteczniej niż niejeden generał staruszkę czy ubierającą się w męski strój młodą kobietę. I chyba tylko u Faulknera nad powojennymi zgliszczami może unosić się nie zapach prochu, ale woń kwitnącej werbeny.

Jerzy Jarniewicz

Szczegółowe informacje na temat książki Niepokonane