Po włosku. Jedzenie, miłość i codzienność w stylu la dolce vita Maria Pasquale

Książka

Jeśli lubicie Włochy tak jak ja albo po prostu marzycie o podróży do tego kraju, to ta książka będzie świetnym wyborem. „Po włosku. Jedzenie, miłość i codzienność w stylu la dolce vita” czyta się lekko i z dużą przyjemnością. Bardzo podobało mi się, że autorka pokazuje nie tylko zabytki czy znane miejsca, ale przede wszystkim codzienne życie Włochów. Dzięki temu można lepiej zrozumieć, na czym polega słynny włoski styl życia. W książce nie brakuje ciekawostek o jedzeniu, kulturze i tradycjach, które sprawiają, że ma się ochotę od razu spakować walizkę. Całość jest napisana w ciepły i bardzo przystępny sposób. To lektura, która poprawia nastrój i pozwala na chwilę oderwać się od codzienności. Szczególnie spodobało mi się podejście do celebrowania prostych przyjemności. Po przeczytaniu jeszcze bardziej doceniłam ideę dolce far niente. To jedna z tych książek o Włoszech, które zostawiają po sobie duuuużo pozytywnej energii :D

„Po włosku. Jedzenie, miłość i codzienność w stylu la dolce vita” Maria Pasquale (Wydawnictwo Znak Koncept) Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej. We Włoszech byłem raz, w 2022 roku, i zakochałem się od pierwszego wejrzenia. Pamiętam jak dziś pierwszy postój nad ranem po całonocnej podróży autokarem - zmęczenie, opuchnięte nogi i opadające powieki - a mimo to pierwsze, co zrobiliśmy, to przejazd na darmowe degustacje alkoholu w San Marino. Dalej było już tylko lepiej: klimatyczna muzyka, widoki zza szyby, jedzenie w pełni trafiające w moje gusta (w końcu brak zup!) i język, który swoją melodyjnością wpada w ucho i daje dużo satysfakcji, jakby pobudzając neurony. Swoje doświadczenia z tamtego wyjazdu chciałem utrwalić właśnie reportażem „Po włosku”. Jako geograf i zapalony podróżnik uwielbiam tego typu książki - szczególnie wtedy, gdy po intensywnym, „suchym” studiowaniu podręczników mogę przenieść się w inne miejsce znacznie mniejszym kosztem niż podróż. Dlatego gdy tylko mam okazję, sięgam po literaturę podróżniczą niezależnie od regionu, bo każdy kierunek jest dla mnie interesujący. Jak się to czytało? Bardzo dobrze. Maria Pasquale wykonała świetną pracę, zarażając czytelnika entuzjazmem i energią spacerowania włoskimi ulicami oraz odkrywania specyficznej kultury południowej Europy. Początkowo obawiałem się perspektywy mniej znanej w Polsce - australijskiej autorki o włoskich korzeniach - jednak przekład Justyny Kukian okazał się bardzo solidny. Doceniam pozostawienie wielu włoskich wtrąceń w oryginalnym języku - można je łatwo zrozumieć z kontekstu lub znaleźć ich wyjaśnienie w nawiasach. Dodatkowo na końcu książki znajduje się rozbudowany słowniczek podstawowych zwrotów, co stanowi przydatne uzupełnienie. Świetnym dodatkiem jest również kalendarz włoskich świąt oraz autorska playlista klasycznych utworów, które wzmacniają doświadczenie kulturowe. Na szczególną uwagę zasługują też wysokiej jakości fotografie otwierające każdy rozdział. Jedynym większym minusem jest brak podpisów pod zdjęciami, przez co czasem trudno zorientować się, co dokładnie przedstawiają - szczególnie w przypadku miejsc, które chciałoby się umiejscowić geograficznie. Podsumowując, „Po włosku” to bardzo udany reportaż na pograniczu przewodnika po stylu życia i kulturowej opowieści o Włoszech. Cenię książki, w których osoba autorska wnosi własny emocjonalny pierwiastek i nie ogranicza się do suchego opisu faktów czy „przepisania Wikipedii”. To pozycja, którą poleciłbym każdemu zainteresowanemu Włochami i śródziemnomorskim stylem życia.

Właśnie skończyłam "Po włosku" Marii Pasquale i jestem totalnie zauroczona. To nie jest kolejny sztywny przewodnik, ale szczere zaproszenie do celebracji życia w stylu la dolce vita. Autorka świetnie oddaje rzymski klimat i czytając miałam wrażenie, jakbym razem z nią piła kawę w lokalnym barze. Opisy jedzenia sprawiły, że byłam ciągle głodna, a lekcje słodkiego nicnierobienia to coś, czego wszyscy potrzebujemy. Może momentami bywa nieco zbyt idealistycznie, ale bawiłam się przy tym świetnie!