Wdowy z wyboru Edyta Wyżykowska Książka

Kiedy zobaczyłam tytuł poczułam ciekawość i lekkie zaniepokojenie. „Wdowa z wyboru” – jak to w ogóle możliwe? Już pierwsze strony wciągają w klimat pełen melancholii, niedopowiedzeń i tęsknoty. To nie jest lekka opowieść przy kawie. To książka, przy której zamierasz i połykasz kolejne rozdziały, czując ciężar w środku. Fabuła? Historia kobiety, która mierzy się z życiem po stracie… tyle że ta strata nie jest do końca oczywista. Autorka mistrzowsko bawi się pojęciem wyboru i pokazuje, że czasem to my sami decydujemy się zostać z czyimś duchem. Główna bohaterka, Olga – niegdyś „idealna żona” – po wysłuchaniu rady swojej terapeutki postanawia wziąć ją sobie do serca... z przerażająco dosłownym skutkiem. Efekt jest taki, że zostaje wdową, co dla niej oznacza przede wszystkim pilną potrzebę rąk do pomocy w ogródku. To jednak dopiero początek. Olga odkrywa inne kobiety, które mają podobny problem na głowie i przydałoby im się równie dyskretne wsparcie... w pozbyciu się męża. Wraz z przyjaciółkami postanawia założyć tajemniczą grupę, która szybko staje się silną marką na rynku... funeralnym. Kłopot w tym, że sława i rosnąca popularność „Wdów” zaczyna przyciągać uwagę nie tylko potencjalnych klientek, ale także stróżów prawa! Bohaterka jest boleśnie autentyczna. Jej emocje – od złości, przez żałobę, po przebłyski ulgi – są pokazane tak surowo, że momentami czułam się, jakbym czytała czyjś prywatny dziennik. Nie ma tu jednowymiarowych postaci. Każdy coś skrywa. Każdy coś przetrawia. Tempo akcji? Spokojne, refleksyjne, ale w żadnym momencie nie nudziłam się. Styl pisania Edyty Wyżykowskiej jest płynny, oszczędny i świetnie oddaje chaos w głowie głównej bohaterki. Czasem zdanie kończy się w połowie i to działa. Bo życie też nie daje nam skończonych myśli. To przewrotna, czarna komedia kryminalna o kobiecej sile i wściekłości, pełna błyskotliwego humoru i sprytnie skonstruowanej intrygi, która od pierwszych stron trzyma w napięciu. „Wdowa z wyboru” to książka dla tych, którzy: · lubią historie o żałobie z dodatkowym, nieoczywistym wymiarem · cenią sobie psychologiczną głębię ponad wartką akcję · nie boją się niewygodnych pytań o miłość, uwikłanie i poczucie winy · szukają literatury, która zostaje pod skórą na długo po ostatniej stronie.

To idealna książka na "odmóżdżenie", która zamiast dołowaniem, naładuje Cię dawką kobiecej energii (choć w nieco morderczym wydaniu). Czyta się to z wypiekami na twarzy i poczuciem, że największą siłą na świecie nie jest miłość, a grupa zdeterminowanych "psiapsi" z planem. Polecam