Erhard Loretan. Ryczące ośmiotysięczniki Ammann Jean, Loretan Erhard

Książka

Polecam, świetna książka.

Od wyprawy Tomasza Mackiewicza na Nanga Parbat jestem bardzo zainteresowana zachowaniem ludzi w górach. Przełamywanie wszelkich barier, po trupach do celu. Co siedzi w głowach tych ludzi będących w drodze na ośmiotysięczniki.

Świetna książka, przerażająca niczym thriller, a to prawdziwe życie. Śmierć partnera wspinaczkowego, śmierć własnego dziecka... Kogo wtedy obchodzą sukcesy, pieniądze czy marzenia, gdy całe życie uczuciowe jest w rozsypce. Miałem pierwszą wersję tego tytułu. Ten czyta się zupełnie inaczej przez to, że jest to uzupełnienie. Polecam

Kocham góry, kocham wspinaczkę, ale nie rozumiem niektórych ludzi. Loretan Erhard spędził w górach całe swoje życie. Gdzie miejsce na rodzinę? Pasja pasją, ale czy nie jest to przesada? Oczywiście podziwiam tego człowieka, że dokonał czegoś, co wymaga ponadludzkich sił. Moim zdaniem w tym wszystkim zagubiony został zdrowy rozsądek. Po przeczytaniu zastanawiałem się czy Szwajcar kiedykolwiek mógł sobie wybaczyć doprowadzenie do śmierci własnego dziecka. Czy ostatnia podróż w góry nie była jego sposobem na zbliżenie się do syna?

Nie jestem w stanie wyobrazić sobie tragedii jaką przeżył Loretan Erhard. Czy z czasem można uodpornić na uczucia związane ze śmiercią bliskich osób? Czy można sobie wybaczyć spowodowanie śmierci własnego dziecka? Na samą myśl jestem przerażona. Mimo tak wielkich osiągnięć, takiego poświęcenia i zaangażowania w życiu Erharda, nie mógł on być szczęśliwym człowiekiem. Gdzie jest granica między miłością do gór, a zdrowym rozsądkiem? Czy wspinanie jest jak narkotyk? Czy człowiek przestaje myśleć logicznie i przekracza wszelkie bariery? Zachęcam do przeczytania, ponieważ uważam, że to niesamowita historia, niesamowitego sportowca. Myślę, że to też ciekawy przypadek dla osób zainteresowanych psychologią człowieka.