Kobieta zrelaksowana Odzyskaj spokój i zacznij żyć Hobbs Nicola Jane

Książka

„Kobieta zrelaksowana. Odzyskaj spokój i zacznij żyć” autorstwa Nicoli Jane Hobbs to książka, która trafiła do mnie w idealnym momencie. Nie jest to typowy poradnik pełen gotowych recept na szczęście ani lista zadań do odhaczenia. To raczej spokojna, pełna empatii rozmowa z kobietą, która czuje, że od dawna stawia wszystkich wokół na pierwszym miejscu, a o sobie zdążyła zapomnieć. To literatura psychologiczna i rozwojowa, która opiera się na badaniach naukowych, doświadczeniu autorki jako psychoterapeutki oraz historiach wielu kobiet. Nie znajdziemy tu klasycznej fabuły ani jednego głównego bohatera. Bohaterkami są wszystkie kobiety, których codzienność wypełniają obowiązki, presja bycia „wystarczającą”, perfekcjonizm i nieustanne poczucie, że można zrobić jeszcze więcej. To właśnie te historie zrobiły na mnie największe wrażenie. W wielu z nich odnajdywałam znajome emocje i sytuacje. Polubiłam kobiety, które odważyły się mówić o swoim zmęczeniu, lękach i poczuciu przytłoczenia. Ich szczerość sprawiała, że książka stawała się niezwykle autentyczna. Nie były idealne i właśnie dlatego były tak prawdziwe. Najtrudniej czytało mi się fragmenty pokazujące, jak często same nakładamy na siebie ogromną presję. Jak łatwo przychodzi nam troszczyć się o innych, a jak trudno znaleźć choć chwilę dla siebie bez wyrzutów sumienia. To nie były momenty, które wywoływały złość na bohaterki. Wręcz przeciwnie – budziły współczucie i refleksję nad tym, jak wiele kobiet żyje dokładnie w taki sposób. Choć książka nie jest osadzona w jednym konkretnym miejscu, odnosi się do współczesnego świata i problemów, z którymi mierzy się wiele kobiet niezależnie od wieku czy miejsca zamieszkania. Ciągły pośpiech, presja sukcesu, media społecznościowe, oczekiwania otoczenia i nieustanne porównywanie się z innymi – wszystko to sprawia, że bardzo łatwo zatracić kontakt z samą sobą. Ogromnie spodobał mi się styl Nicoli Jane Hobbs. Pisze spokojnie, z ogromną czułością i wyrozumiałością. Nie ocenia, nie krytykuje i nie próbuje przekonywać, że wystarczy „myśleć pozytywnie”. Zamiast tego zachęca do zatrzymania się, wsłuchania w siebie i potraktowania własnych potrzeb z taką samą troską, jaką na co dzień obdarzamy innych. Podczas czytania czułam przede wszystkim spokój. Nie było tu presji, że muszę natychmiast zmienić swoje życie. Było za to wiele momentów refleksji i poczucia, że odpoczynek naprawdę nie jest czymś, na co trzeba sobie zasłużyć. Kilka zdań zaznaczyłam, bo wiedziałam, że będę chciała do nich wrócić. To jedna z tych książek, które czyta się nie raz, ale wiele razy – za każdym razem odnajdując coś nowego. Najbardziej zapadła mi w pamięć myśl, że troska o siebie nie jest egoizmem. To zdanie wydaje się proste, a jednak tak wiele z nas ma problem, by naprawdę w nie uwierzyć. Ta książka delikatnie przypomina, że nie musimy być perfekcyjne, żeby być wystarczające. Polecam ją każdej kobiecie, która czuje się zmęczona, przytłoczona codziennością albo ma wrażenie, że od dawna żyje przede wszystkim dla innych. To wartościowa, mądra i niezwykle kojąca lektura, która nie daje gotowych rozwiązań, ale pomaga spojrzeć na siebie z większą łagodnością. Czasem właśnie tego najbardziej potrzebujemy – nie kolejnej listy obowiązków, ale pozwolenia, by na chwilę zwolnić i po prostu odetchnąć.