Dante Alighieri
Dante Alighieri urodził się w maju lub czerwcu 1265 roku, we Florencji, a zmarł 13 lub 14 września 1321 roku, w Rawennie. Był to wybitny włoski poeta, filozof i polityk. Friedrich Engels określił go jako „ostatniego poetę średniowiecza i jednocześnie pierwszego poetę nowych czasów”. Pochodził z drobnoszlacheckiej rodziny, a jego ród należał do partii gwelfów. W 1289 roku filozof wziął udział w bitwie pod Campaldino. Dante Alighieri studiował retorykę, gramatykę, filozofię, literaturę i teologię. Był członkiem ruchu poetyckiego Dolce stil novo. Około 1285 roku ożenił się z Gemmą di Manetto Donati, z którą miał troje lub czworo dzieci. Jednak, to wcześniejsza nieszczęśliwa miłość do Beatrycze Portinari, która przedwcześnie zmarła, była dla niego inspiracją literacką. W latach 1295 – 1300 filozof angażował się politycznie, ale jego nietrafione działania doprowadziły go do kary dożywotniego wygnania. Przez resztę życia błąkał się po różnych dworach Włoch, rozwijając talent pisarski i nigdy nie powrócił w rodzinne strony. Ostatecznie osiadł w Rawennie, w której żył i tworzył do końca swoich dni. Dante Alighieri uważany jest za jednego z największych pisarzy w historii literatury światowej.
